یک نفر مانده از این قوم که برمیگردد... .

 

فرق فديه با كفاره

29ام اردیبهشت, 1397

كفاره به عنوان عقوبت ارتكاب محرمات است،

بر خلاف فديه كه رويكرد جبراني دارد.

ضمن آنكه كفاره اعم از مال و غير مال است.

در باب روزه، زماني فديه واجب مي شود كه شخص بر اثر عذري مانند پيري، وضع حمل، شير دادن به بچه و بيماري تا رمضان آينده بيماري اش ادامه داشته باشد و روزه نگيرد.

کدام روزه بهتر است؟

29ام اردیبهشت, 1397

روایت خواندنی در باره توکل

29ام اردیبهشت, 1397

حجه الاسلام والمسلمین علیرضا توحیدلو، روایتی خواندنی از آثار توکل به خدا را نقل کرده اند چهارکس نزد سلیمان آمدند که هر یک حاجتی داشتند:

۱- یکی خورشید بود و گفت: ای پیغمبر درحق من دعا کن که خداوند مسکنی دهد، مانند سایر مخلوقات، که پیوسته در شرق و غرب نباشم، سلیمان قبول کرد.

۲- دومی مار بود، عرض کرد یا سلیمان در حق من از خداوند مسئلت نما که دست و پا به من کرامت کند مانند سایر حیوانات،که طاقت رفتن روی شکم ندارم، پس قبول کرد.

- سوم باد بود،گفت:یا نبی الله خدا مرا به هر طرف می گرداند،و مرا بی آرام کرده، دعا

کن، تابه برکت دعای تو خداوند، مرا مهلت دهد، سلیمان گفت: روا باشد .

۴- چهارم آب بود، عرض کرد ای پیغمبر خدا مرا سر گردان به اطراف جهان گردانیده و به هر سو می دواند و مقامی ندارم، در حق من از خدا مسئلت کن که مرا در ولایتی ساکن گرداند تا هر کس به من احتیاج دارد به نزد من آید، سلیمان قبول کرد.

سلیمان امر به احضار تمام مرغان نمود، ضعیف ترین مرغان که او را خفاش گویند ،

حاضر شد و سلیمان چهار مطلب را با او مشورت کرد. و قصد آن حضرت این بود که معرفت ومعنویت خفاش رابرمرغان معلوم نماید.

خفاش گفت: یا نبی الله اگر آفتاب یکجا قرار گیرد، شب را نتوان از روز امتیاز داد و فعل

خداوند به مصلحت است و از جمله ی مصالح آن این است که به همه جابرود و هر رایحه بدی را پاک کند.

اما آب، زندگانی هرچیز به او بستگی دارد، اگر در یک جا قرارگیرد، تمام خلایق در مساقات بعیده هلاک خواهند گردید.

و اما مار، دشمن بنی آدم است اکنون که دست و پا ندارد،همه خلایق از او در بیم و هراسند، و اگر دست و پا یابد، تمام مخلوقات رابر طرف کند.

اما باد، اگرنوزد خزان و بهاری معلوم نمی شود و حاصلها نمی رسد باید به امر خدا به هر نبات و گیاهی بوزد.

سلیمان اقوال را قبول نموده و به آنها گفت. آنگاه آن چهار کس دشمن خفاش گردیدند.

آفتاب گفت: هر جا او را بیابم پر و بال او را می سوزانم .

باد گفت: از هم پاره پاره اش می کنم .

آب گفت: غرقش می کنم .

مار گفت: به زهر کارش سازم .

چون این چهار دشمن قوی از برای خفاش برخواستند، به درگاه احدیت بنالید، که من خلق ضعیفم و این تعصب از برای تو کشیدم در اصلاح امور بندگان تو، اکنون به این خصم عظیم چه کنم که تاب مقاومت آنها ندارم.

خطاب از مصدر جلال الهی رسید که:

هر که به ما توکل کند او را نگاه داریم و هر که امور خود را تفویض نماید .پشت و پناه او باشیم.

تو از برای مائی چگونه ازبرای تو نباشیم خطاب رسید به خفاش که چنان تقدیر کردیم که:

۱- پرواز کردن تو در شب باشد تا از آفتاب به تو ضرری نرسد.

۲- باد را مرکب تو قرار دادیم و تو را بر او مسلط کردیم، تا باد از دهانت بیرون نرود،پرواز نتوانی کرد.

۳- فضله تو را زهر مار ساختیم، که اگر تا یک فرسخی بوی آن بشنود هلاک شود.

۴- و در حق آب چنان تقدیر کردیم که تو را به آن حاجتی نباشد ، دو سینه در تو آفریدیم تا همه سال پر از شیر شود، پس هر وقت تشنه شوی سر بر سینه خود گذار و آنچه خواهی بخور.www.afkarnews.com

 

منبع؛ انوار المجالس ملامحمدحسین ارجستانی، مجلس ۱ باب ۱۰ ص ۲۶۰

رهنمودهای کاربردی رسول خدا صلی الله علیه و آله در ماه رمضان

24ام اردیبهشت, 1397

امام محمد باقر علیه‌السلام: رسول خدا صلی‌ الله‌ علیه‌ و آله در آخرین جمعه‌ از ماه شعبان برای مردم خطبه خواند و پس از حمد و ثنای الهی فرمود:

ای مردم! به راستی که نزدیک است ماهی فرا برسد که در آن شبی است بهتر از هزار ماه، و آن ماه رمضان است. که خدا روزه آن را واجب، و یک شب نماز مستحب برخاستن در آن را همچون نماز مستحب هفتاد شب از ماههای دیگر قرار داده است.

و پاداش یک خصلت خیر، و نیکوکاری مستحب در آن را همچون پاداش کسی که واجبی از واجبات خدای سبحان را انجام داده مقرر فرموده است.

و هر کس یک واجب از واجبات خدا را در آن انجام دهد همچون کسی است که هفتاد فریضه از فرایض خدا را در ماههای دیگر انجام داده باشد. 

و آن ماه صبر است و پاداش صبر بهشت است و نیز ماه همیاری است و نیز ماهی است که خدا روزی مؤمن را در آن فزونی بخشد و هر کس در آن ماه،  مومن روزه داری را افطاری دهد در نزد خدا پاداش آزادی یک بنده و آمرزش گناهان گذشته‌ اش را دارد.

«ثواب‌الاعمال، صفحه 143»

روزه گرفتن 3 روز آخر شعبان مساوی با 2 ماه روزه پی در پی

24ام اردیبهشت, 1397

امام صادق علیه السلام :

مَن صامَ ثَلاثَةَ أیّامٍ مِن آخِرِ شَعبانَ ووَصَلَها بِشَهرِ رَمَضانَ ، کَتَبَ اللّهُ لَهُ صَومَ شَهرَینِ مُتَتابِعَینِ .

هر کس سه روزِ آخر شعبان را روزه بدارد و آنها را به ماه رمضان متّصل کند ، خداوند براى او پاداش روزه دو ماه پیاپى را مى نویسد .

 

کتاب من لا یحضره الفقیه : ۲ / ۹۴ / ۱۸۲۹

اگر نمازگزار تا نيمه شب شرعي نماز مغرب يا عشاء را نخواند؟

22ام اردیبهشت, 1397

الف- اگر عمدا تا انتهاي زمان -نيمه شب شرعي- نخوانده:

آيات عظام زنجاني، مكارم، فاضل: نمازش قضا شده و بعد از آن بايد به نيت قضا بخواند.

بقيه مراجع: بنابر احتياط واجب تا اذان صبح به نيت ما في الذمه بايد بخواند. 

ب- اگر از روي عذر نخوانده:

آيات عظام امام، فاضل: بنابر احتياط واجب تا اذان صبح به نيت ما في الذمه بخواند.

آيت الله بهجت: بنابر احتياط واجب تا اذان صبح به نيت اداء بخواند.

بقيه مراجع: تا اذان صبح به نيت اداء بخواند.

پي نوشت: ———————

امام: تحرير الوسيله، نماز، مقدمات، م 6. رهبري: اجوبة الاستفتائات، س346 و رساله آموزشي، ج1، درس 35، ص 135، مورد 4. سيستاني، نوري، مكارم، فاضل، اراكي: عروظ الوثقي، الصلاة، فصل في اوقات اليوميه. وحيد، تبريزي، خويي: منهاج الصالحين، الفصل الثاني، قبل از م 501 و م 502. صافي، گلپايگاني: هداية العباد، نماز، م 637 و 638. بهجت: وسيلة النجاة، اوقات الفرائض اليومية، م 605. مكارم: توضيح المسائل، م 672و 675. سيستاني: توضيح المسائل جامع، ج 1، م 886 و المسائل المنتخبة، ص 114، م 189. توضيح المسائل16 مرجع، ج1، م 735.

چه کسانی می توانند روز نگیرند؟

22ام اردیبهشت, 1397

شرائط وجوب روزه چيست??

1. بلوغ
2. عقل
3. بي هوش نبودن 
4. مسافر نبودن
5. حائض و نفساء نبودن
6. ضرر يا سختي فوق العاده نداشتن
7. از افرادي نباشد كه رخصت در افطار دارند.

توضيح: روزه بر افرادي واجب است كه واجد شرائط فوق باشند؛ بنابراين، روزه بر كودك نابالغ، ديوانه، بيهوش، فردي كه توانايي گرفتن روزه ندارد، مسافر، زن حائض و نفساء، كسي كه روزه براي او ضرر يا حرج (مشقت زياد) دارد، واجب نيست.

پي نوشت: ———————-

عروة الوثقي، فصل في شرائط وجوب الصوم

با دو نصیحت از زندگی سود ببریم!!!!!

20ام اردیبهشت, 1397

امام جعفر صادق علیه السلام در بیان موعظه لقمان علیه السلام به پسرش :

ای پسرم! اگر در کودکی ادب آموختی، در بزرگی سودش را می بری. هر کس آهنگ ادب کند، به آن اهتمام می ورزد، و هر کس بدان اهتمام ورزد، زحمتِ دانستن آن را تحمّل می کند، و هر کس زحمت دانستن آن را بپذیرد، جستجویش (در پی دانش رفتن)  زیاد می شود، و هر کس جستجویش زیاد شود، سودش را درمی یابد.

پس آن را عادت خود قرار دِه؛ چرا که تو جانشین گذشتگانی و به وسیله آن  جانشین خود را سود می بخشی.

بخشی از روزها و شب ها و لحظاتت را برای جستجوی دانش قرار بده؛ چرا که تو زیانی شدیدتر از ترک آن را نمی یابی. و در آن، با هیچ فرد لجوجی مستیز، و با هیچ فقیهی مجادله، با هیچ پادشاهی دشمنی، و با هیچ ستمگری همراهی نکن و او را تصدیق منما.

و با فاسقِ آلوده به گناه ، همنشینی نکن، و با متّهم (نیز) همنشینی نکن، و دانش خود را ذخیره کن، همان طور که پولت را ذخیره می کنی.

«تفسیر قمی، جلد2، صفحه 164 - بحارالانوار، جلد 13، صفحه 411»

چه عملی شیطان و یارانش را در هم می کوبد؟؟؟

20ام اردیبهشت, 1397

حضرت موسی بن جعفر امام کاظم علیه‌السلام فرمودند:

هیچ چیز به اندازه دیدار برادران از یکدیگر به خاطر خدا، ابلیس و لشکر او را درهم نمی‌‌کوبد.

متن حدیث: 

قال موسی بن جعفر علیه‌السلام: لَیسَ شیءٌ أنکی لاِءبلِیسَ و جُنودِهِ مِن زِیارَةِ الإخوانِ فی اللّه بعضِهِم لِبعضٍ.

 

“اصول کافی، جلد ۲، صفحه ۱۸۸”

سه ذكر بسيار عالي و مهم براي سه هدف بزرگ

19ام اردیبهشت, 1397

قال علي عليه السلام:

«يا كميل! قل عند كل شدّة «لا حول و لا قوة الا بالله العلي العظيم» و قل عند كل نعمة «الحمدلله» تزدد منها و اذا ابطأت الارزاق عليك «فاستغفر الله» يوسّع عليك فيها»[1]

( اي كميل! در مواجهه با هر مشكلي بگو «لا حول و لاقوة الا بالله » خداوند كفايت آن مشكل را مي كند و هر گاه نعمتي به تو رسيد بگو: «الحمدلله» تا سبب فزوني نعمت گردد و هر گاه روزي تو به تاخير افتاد «استغفار كن» كه باعث گشايش روزي است.)

از سوي معلمي بزرگ همچون علي (عليه السلام) براي شاگرد مستعدي چون كميل، سه ذكر بسيار عالي و مهم براي سه هدف بزرگ بيان شده است. آري همه چيز در نزد معصومين (عليهم السلام) هست؛ حتي اوراد و اذكار و نيازي به ديگران نمي باشد. گفتن سه ذكر فوق، در سه زمان مخصوصي كه در روايت آمده است، آثار مهمي دارد؛ ولي آنچه كه مهم است توجه به اين نكته است كه «ذكر، فقط لقلقه زبان نباشد». بنابراين اگر به مفهوم اين ذكرهاي جالب توجه نكنيم و پيام آنها را در جامعه پياده نكنيم، آن آثار را نخواهد داشت.

معناي ذكر «لا حول و لا قوة الا بالله» اين است كه تمام قدرت ها به دست خدا است و حلال همه مشكلات اوست و هر چه هست از ناحيه اوست. اگر اين معني را باور كنيم و در نتيجه با تمام وجود به در خانه او برويم و ايمانمان به اين مفاهيم قوي شود، يعني حالتي شبيه حالت غريق در دريا پيدا كنيم، كه جز قدرت خداوند به هيچ چيز ديگر فكر نكنيم، خداوند در مشكلات ما را كفايت خواهد كرد.

پيام ذكر «الحمدلله» اين است كه با رسيدن به نعمتي مغرور نشويم و حقيقتا نعمت را از جانب خداوند بدانيم، از آن سوء استفاده نكنيم، بخل نورزيم، در اين صورت نه تنها نعمت باقي مي ماند، بلكه فزوني مي يابد. 

و ذكر سوم «استغفرالله» نيز چنين است. معناي استغفار اين است كه ديگر به سراغ گناه نرويم؛ زيرا يكي از عوامل معضلات اقتصادي در جامعه گناهان است، جامعه گناهكار جامعه فقيري نيز خواهد بود. البته بروز اين مشكلات به هنگام گناه، زنگ بيدار باشي براي مومنان است. با اين بينش بروز مشكلات، خود نعمت است، بدين جهت خداوند كفار را به حال خود رها كرده و براي بيداري آنها زنگ بيدار باش نمي زند، تا در گناهان خويش غرق شوند.

 

پي نوشت: 

[1] بحارالانوار، ج 74، ص 270


 
مسابقه وبلاگ نویسی حمایت از کالای ایرانی